Ściana z kominkiem potrafi być najcieplejszym miejscem w domu albo zimną bryłą, wokół której nie wiadomo, co postawić. Zwykle kłopotem nie jest sam kominek, tylko obudowa, kolor ściany i brak pomysłu na to, co dzieje się wokół paleniska. Poniżej zebrane są kierunki, dzięki którym kominek w salonie staje się źródłem przytulności, a nie przeszkodą. Są tu pomysły na weekend z farbą i tekstyliami oraz wersje na pełną zabudowę z ekipą. Opisano zarówno ogień w kominku na drewno, jak i biokominek czy elektryczny, bo nie każdy salon ma komin.
Kominek w salonie: aranżacje z pomysłem na przytulność
Skandynawski salon z białą obudową kominka, jasnym drewnem i grubymi pledami
Rozpoznaje się go po gładkiej, jasnej bryle kominka, bez ozdobnych gzymsów, otoczonej naturalnymi materiałami. Obudowa z płyt g-k, wyszpachlowana i pomalowana na biel albo złamaną biel, dobrze współgra ze ścianami w jasnoszarym lub kremowym odcieniu. Meble niech będą z jasnego dębu, brzozy lub sosny, a sofa w beżowej, szarej albo piaskowej tkaninie.
Ciepło dają tekstylia: wełniane pledy, lniane zasłony, dywan z krótkim włosiem w bezpiecznej odległości od paleniska. Do tego lampa podłogowa z ciepłą żarówką i kilka roślin w ceramicznych doniczkach. Malowanie obudowy zajmuje weekend i da się je zrobić samemu, a meble i dodatki kupuje się w sieciówkach meblowych. Biel bez dodatku drewna i tkanin wygląda w słabo doświetlonym salonie jak szpital, więc drewna nie można pominąć.
Minimalistyczna ściana z kominkiem w odcieniu betonu, prowadzona od podłogi do sufitu
Kominek, który prawie znika jako mebel: płaska zabudowa bez półki, czasem z liniowym wkładem, ciągnąca się przez całą wysokość ściany. Wykończenie może być z gresu imitującego beton w dużych formatach, z dekoracyjnej masy betonowej albo po prostu z farby w jasnoszarym kolorze. Paleta to jasnoszary, grafit i biel, a jako akcent czarny metal lub ciemne drewno.
Prosta zabudowa z płyt g-k razem z montażem to zwykle ok. 3000–6000 zł (materiał i robocizna), więc to kierunek na średni budżet, z fachowcem. Meble niech będą niskie i proste: sofa o gładkim obiciu, stolik z ciemnego forniru. Światło najlepiej dać ukryte w suficie albo w postaci taśmy LED. Gładka powierzchnia wymaga starannego szpachlowania, bo każdą nierówność pokaże światło padające z boku.
Loftowy salon z czarnym piecem wolnostojącym i ścianą w cegle
Czarny stalowy piec z widoczną rurą to najbardziej surowa wersja kominka i jednocześnie najprostsza: bez zabudowy, ze szkłem i metalem na wierzchu. Ściana za nim może być z płytek imitujących starą cegłę (gipsowych lub klinkierowych) albo z farby w kolorze ceglastym, matowej. Paleta to czarny, grafit, rdzawa czerwień i ciepły brąz skóry, a do tego drewno w ciemnym bejcu.
Na meble pasują skórzana lub ekoskórzana sofa w kolorze koniaku, metalowy stolik kawowy i regał z czarnych profili z półkami z płyty. Oświetlenie to czarne kinkiety i lampy z odsłoniętymi żarówkami. Pod piec dobrze nadaje się płyta z gresu imitującego beton albo ciemnej blachy, bo wzmacnia surowy charakter. Wolnostojący piec wymaga wpięcia w komin, więc montaż to zadanie dla ekipy, ale reszta wnętrza to roboty na weekend. Ciemne ściany w małym salonie z jednym oknem tworzą jaskinię, więc wtedy ceglasty kolor lepiej zostawić na jednej ścianie.
Rustykalny kominek obłożony kamieniem lub klinkierem, z drewnianą belką i wełnianymi tkaninami
Dla kogo? Dla tych, którzy chcą, żeby kominek wyglądał jak w wiejskim domu, a mieszkają w zwykłym. Obudowa może być z kamienia łupanego, ale dużo taniej i prościej wyjdzie z płytek imitujących kamień albo klinkier, układanych na zabudowie z płyt g-k. Półka z grubej deski dębowej lub sosnowej w bejcu to rozpoznawalny detal, tylko że drewno przy ogniu ma swoje granice, a jego odległość od wkładu określa instrukcja producenta.
Kolory to ciepłe kremy, brązy i zgaszona zieleń, z wełnianymi kocami w kratę i lnianymi poduszkami. Fotel uszak w tkaninie w kratę oraz kufer lub skrzynia z desek na drewno pasują do tego klimatu bez dodatkowych zakupów. Klejenie płytek na gotowej obudowie da się zrobić samemu, ale sama zabudowa wkładu należy do fachowca.
Modern classic z białą obudową kominka ze sztukaterii, dużym lustrem i mosiężnymi dodatkami
Symetria jest tu najważniejsza: kominek na osi ściany, po bokach listwy przyścienne albo ramy z listew poliuretanowych, nad kominkiem duże lustro. Obudowa może być z marmuru albo, dużo taniej, z gresu imitującego marmur; wersja z malowanych płyt g-k i dopasowanych listew PU też wygląda dobrze. Do ścian pasuje ciepła szarość typu greige, złamana biel lub jasny piaskowy beż.
Akcenty to mosiądz i złoto w lampach, ramach i świecznikach, a tapicerka w kolorze kości słoniowej lub szarobeżowym. Listwy PU kupuje się w marketach i klei samemu na gotowe ściany. Gruba sztukateria w niskim, małym pokoju przytłacza, więc tam lepiej postawić na cienkie, proste profile.
Odświeżony stary kominek w matowej bieli lub grafitowej szarości, bez kucia
Przemalowana obudowa zmienia salon mocniej, niż można się spodziewać po jednej puszce farby. Cegłę, kafle czy tynk obudowy można pokryć gruntem i farbą matową w bieli, ciepłej szarości albo grafitowym odcieniu. Przy wkładzie warto wybrać farby o podwyższonej odporności na temperaturę, zgodnie z opisem producenta, a szyby i samego wkładu nie malować w ogóle.
Odświeżenie dopełniają nowe dodatki: lustro w prostej ramie, lampa stołowa, wazon z gałązkami, świece w szklanych lampionach w bezpiecznej odległości od ognia. To zestaw na jeden weekend i niewielki budżet, w całości do zrobienia samemu. Nie ma sensu malować obudowy, która pęka lub się kruszy, bo farba tego nie ukryje i pierwszy sezon grzewczy ją odsłoni.
Biokominek lub elektryczny kominek na ścianie w kolorze piasku, dla mieszkania bez komina
Kto nie ma komina, a chce widzieć płomień, ma dwie drogi. Kominek elektryczny imituje ogień diodami LED, więc jest bezpieczny, a biokominek daje prawdziwy płomień bez dymu. Ceny biokominków rozpiętością zaskakują: najprostsze modele stołowe zaczynają się od 50–100 zł, a solidniejsze kosztują do 600 zł. Za dobrej jakości model wolnostojący lub ścienny z palnikiem manualnym trzeba zapłacić 1800–3000 zł.
Ścianę za nim można pomalować na piaskowy beż, ciepły kremowy albo pokryć tapetą flizelinową o delikatnej fakturze. Dobrze wygląda niski stolik z drewna, sofa w jasnej tkaninie i miękkie światło lampy. Najtańsze modele dekoracyjne nie dają realnego ciepła, bo ich moc nie przekracza 0,5 kW, więc jako dogrzewanie salonu się nie nadają. Paliwo w dużych kanistrach jest wyraźnie tańsze niż w litrowych butelkach.
Zabudowa kominka do sufitu z wnękami na drewno i regałami w kolorze ściany
Kominek wtopiony w zabudowę, która jednocześnie przechowuje drewno, książki i dekoracje, porządkuje całą ścianę. Środek to zabudowa z płyt g-k z otworem na wkład i niszami poniżej na polana, po bokach regały z płyty meblowej, które mogą być z gotowych modułów dostępnych w sieciówkach. Całość malowana na kolor ściany (kremowy, jasna szarość, złamana biel) daje spokojny, jednolity efekt, a fronty lub półki w dębie dodają ciepła.
Zabudowa z kratkami wentylacyjnymi to robota dla fachowca, zwykle na 2–4 dni, ale regały można złożyć i pomalować samemu. W nişach trzymaj tylko drewno suche i dobrze sezonowane, bo ogranicza ono powstawanie sadzy. Taka zabudowa ma sens przy wąskim salonie, gdzie każda ściana musi pracować podwójnie.
Ciemna ściana z kominkiem w butelkowej zieleni lub głębokim granacie
Matowa farba w butelkowej zieleni, granacie albo grafitowym kolorze na jednej ścianie z kominkiem zmienia go w centrum pokoju. Pozostałe ściany i sufit niech będą jasne, w bieli lub bardzo jasnej szarości, żeby ciemny kolor nie przytłoczył. Mosiądz w ramach i lampach, aksamitne poduszki w musztardowym lub rdzawym kolorze i drewniany stolik kawowy dopełniają wrażenie ciepła.
To jedno z najtańszych rozwiązań: farba, wałek i weekend, a efekt jest teatralny. Pasuje do każdej obudowy, od białej po kamienną. Salon od północy z jednym małym oknem wymaga dodatkowego oświetlenia punktowego lub kinkietów, bo ciemna ściana pochłania światło.
Przytulność z głową: odległości, podłoga i bezpieczne dekoracje wokół kominka
Najładniejsza aranżacja nie przejdzie odbioru, jeśli ignoruje podstawy bezpieczeństwa. Źródła zgodnie wskazują dwie zasady:
- przed drzwiczkami paleniska musi biec pas ochronny z materiału niepalnego, o szerokości co najmniej 30 cm,
- od nieosłoniętej ściany palnej minimalny dystans wynosi 0,3 m, a od ściany osłoniętej tynkiem o grubości co najmniej 25 mm odległość spada do 0,15 m.
Instrukcja producenta wkładu może wymagać większych odstępów niż minimum z przepisów, a kominiarz sprawdza odległości od materiałów palnych przy odbiorze. Układ mebli i półek lepiej uzgodnić przed zabudową niż po niej.
Na pas ochronny dobrze nadają się gres, kamień naturalny i klinkier, a gres w jasnym kolorze lub imitujący beton albo drewno robi z niego element aranżacji. Dywan, zasłony i kosz z dekoracjami ustawia się poza strefą żaru, a drewno kominkowe trzyma się w nişy lub koszu z boku. Panele laminowane i drewno egzotyczne nie powinny leżeć w pasie 30 cm przed drzwiczkami.